ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨١
155
در بعض نسخ از جمله حافظ قدسى ( بجاى : من چو از خاك . . . ) مصراع نخست اين بيت سعدى را آورده‌اند ! :
« در قيامت كه سر از خاك لحد برگيرم » * گرد سوداى تو بر دامن جانم باشد .
( محمد على فروغى ، غزليات سعدى ، « كتابفروشى و چاپخانهء بروخيم » طهران ، 1318 ه . ش .
صفحهء 104 - . [ از كتاب البدائع سعدى ] .
حافظ خانلرى :
چون دل من دمى از . . .
متن ابيات اين غزل مطابق است با ديوان حافظ نسخهء 805 هجرى ، به غير از مصراع اول بيت سوم ؛ و مصراع اول بيت پنجم كه - در نسخهء سال 805 - چنين است :
« تا كى اى گوهر يك‌دانه روا خواهى داشت » ؟
: « چون دل من دمى از پرده برون آى و درآى »
. . . كه اين مصراع در آن نسخه ، از بيت ششم غزل است ، و در اين ديوانى كه در دست شماست ، بيت پنجم .
( غزل هفت بيتى : « هر كه را با خط سبزت . . . » بدون حتى يك كلمه ، كم يا زياد ، با حافظ قزوينى و غنى - و نيز « ديوان خواجه حافظ شيرازى » عكس و تصوير ( عين متن و تذهيب نسخهء خطى مورخ 827 [ ه . ق ] خلخالى - صفحات 198 و 199 - مطابق - و كاملا برابر - مىباشد . ) - ح .