ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧١

151

با عقل و فهم و دانش داد سخن توان داد * چون جمع شد معانى گوى بيان توان زد ( 4 )

عشق و شباب و رندى مجموعهء مرادست ( 5 ) * ساقى بيا كه جامى در اين زمان توان زد

شد رهزن سلامت زلف تو وين عجب نيست * گر راهزن تو باشى صد كاروان توان زد

حافظ به حقّ قرآن كز شيد و زرق بازآى * باشد كه گوى عيشى در اين ميان توان زد ( 6 ) .