ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦١

147

با توجه به علم بديع ، « شرب مدام » داراى صنعت « ايهام » است .

يكى : شرب - نوشيدن ، و « مدام - شراب » ، يعنى نوشيدن شراب . و ديگرى به معناى شراب مداوم و هميشه نوشى است . ( ص 100 ذهن و زبان حافظ چاپ دوم و سوم ) .

« . . . « پاى حبيب » [ نسخهء خطى پير حسين كاتب ] ، بر « پاى حريف » [ ق ، غ ] ، ترجيح دارد زيرا « حريف » در شعر حافظ مورد ستايش نيست كه سرو دستار در پاى او اندازند امّا حبيب شايستهء اين گرامى داشت مىباشد . در همين مصرع « حالت » [ نسخ پير حسين كاتب و دكتر خانلرى ، و . . . ] ، به نحو آشكارى بر « دولت [ ق - غ ] ، مرجح است . » ص 327 غزليات حافظ به تحقيق استاد اديب برومند .

( مضمون از سعدى است ( :

« با محتسب شهر بگوئيد كه زنهار * « در مجلس ما سنگ مينداز كه جام است »

از مقالهء : « حق سعدى به گردن حافظ ، مجلد اول ذكر جميل سعدى » .

ق - غ :

بخورد باده‌ات و سنگ . . . - .

( جلالى نائينى و دكتر نذير احمد :

« بخورد با تو مى و . . . »

. - محيط طباطبائى :

« بخورد با تو . . . »

. - نسخهء خطى بىتاريخ اهدائى دكتر خانلرى به استاد فرزاد : جامع نسخ حافظ چاپ شيراز ص 170 و 28 :

« كه خورد با تو ، مى و ، سنگ به جام اندازد »

. )