ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٨
132
132
132
چو باد عزم سر كوى يار خواهم كرد * نفس به بوى خوشش مشكبار خواهم كرد
به هرزه بىمى و معشوق عمر مىگذرد * بطالتم بس ، از امروز كار خواهم كرد
هر آبروى كه اندوختم ز دانش و دين * نثار خاك ره آن نگار خواهم كرد
چو شمع صبحدمم شد ز مهر او روشن * كه عمر در سر اين كار و بار خواهم كرد ( 1 )
به ياد چشم تو خود را خراب خواهم ساخت * بناى عهد قديم استوار خواهم كرد
صبا كجاست كه اين جان خون گرفته چو گل ( 2 ) * فداى نكهت گيسوى يار خواهم كرد
نفاق و زرق نبخشد صفاى دل حافظ * طريق رندى و عشق اختيار خواهم كرد .