ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٥

130

به « توضيحات » در آخر ديوان كه با عنوان : « شيخ زين الدين على كلاه شيرازى » نوشته شده است مراجعه فرمائيد .

حافظ ق . غ : ز آنچه ( با اين كلمه وزن شعر خراب مىشود و آنان هم كه شاعر نيستند اين را ميدانند ) .

. . . . ز آستين كوته و دست دراز

( حكيم نظامى )

. . . . ز آنچ آستين كوته و دست دراز كرد

( حافظ ) : نسخهء خانلرى ، چاپ دوم .

در زيرنويسهاى اين ديوان در جائى ديگر اشاره كرده‌ايم كه « فراز » داراى دو معناى متضاد مىباشد : بستن ، باز كردن ، و در اين مصراع :

« . . . در معنى فراز كرد »

يعنى : « در » معنى را بست .

حافظ ق . غ :

. . . خرام كجا مىروى بايست

( كجا مىروى بايست ، زبان غزل نيست و بشيوهء حافظ نمىماند ) - ح .

حافظ ق . غ : زهد ريا ( زهد ريائى ، توان گفت امّا زهد ريا . . . ! ) .