ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٨

128

128

128

بيا كه ترك فلك ، خوان روزه غارت كرد * هلال عيد به دور قدح اشارت كرد

ثواب روزه و حجّ قبول آن‌كس برد * كه خاك ميكدهء عشق را زيارت كرد

مقام اصلى ما گوشهء خرابات ( 1 ) است * خداش خير دهاد آنكه اين عمارت كرد

بهاى بادهء چون لعل چيست جوهر عقل ( 2 ) * بيا كه سود كسى برد كاين تجارت كرد

نماز در خم آن ابروان محرابى * كسى كند كه به خون جگر طهارت كرد

فغان كه نرگس جمّاش شيخ شهر امروز ( 3 ) * نظر به دُردكشان از سر حقارت كرد

به روى يار نظر كن ز ديده منّت دار * كه ديده كار نظر از سر بصارت كرد ( 4 )

حديث عشق ز حافظ شنو نه از واعظ ( 5 ) * اگر چه صنعت بسيار در عبارت كرد .