ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٥

122

شمسى بروخيم ؛ قدسى ، انجوى ؛ يغما و قاآنى : « نسخهء خطى كتابخانهء مرحوم تقوى » ؛ دكتر حسين الهى قمشه‌اى ؛ استاد اديب برومند ؛ معرفت شيراز مطبعهء سعادت : با يادداشتهاى دكتر غنى ؛ هاشم رضى ، و چند خطى و چندين چاپى ديگر :

« سحر با معجزه پهلو نزند دل خوشدار »

. ) نسخه خطى 805 قمرى : « . . . نزند ، ايمن باش » .

دكتر سليم نيسارى « بر اساس چهل و سه نسخهء خطى » :

( . . . نزند ، عشوه مخر )

. استاد سيد محمد محيط طباطبائى :

« . . . نزند ، فارغ باش » .

( . . .

« بانگ گاوى چه صدا بازدهد عشوه مخر » !

[ قزوينى - غنى ] . . .

صاحبان ذوق سليم در مىيابند كه در اين مصرع نه تنها لطافتى نيست بلكه خشونتى هست و اگر حافظ نخستين بار مصرع را چنين گفته ، بعد آن را عوض كرده است . ما براى اينكه به سخن اصيل و ذوق‌پسند حافظ دست يابيم به نسخه‌هاى ديگر مراجعه كرديم و اين مصرع را چنين يافتيم :

« سحر ، با . . . دل خوش دار . » .

استاد اديب برومند ، غزليات حافظ ، ص 283 چاپ 1367 ه‍ . ش . پاژنگ ) .

بيت « جام مينائى مى . . . در نسخهء خطى 805 هجرى ، به تحرير درنيامده ، اما در نسخهء خطى 827 هجرى متعلق به خلخالى ( چاپ خطى 1369 ه‍ . ش . صفحهء 186 - انتشارات علمى مقابل دانشگاه ، تهران ) ، و نسخى ديگر ، ثبت است .

حافظ چاپ لكنهور هندوستان 1322 قمرى : صفحات 28 مقدمه و 147 جامع نسخ حافظ :

« حافظ ، ار جان طلبد نرگس مستانهء يار . » .

[ اگر « نرگس مستانه » ، ( به جاى « نرگس مست » ) ؛ بىاشكال باشد ] .