ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٧

120

بسرّ جام جم آنگه نظر توانى كرد * كه خاك ميكده كحل بصر توانى كرد

گُل مراد تو آنگه نقابْ بگُشايد * كه خدمتش چُو نسيم سحر توانى كرد

گدائى دَر ميخانه طرفه اكسيرى است * گر اين عمل بكُنى خاك زر توانى كرد

جمال يار ندارد نقاب و پَرده ولى * غبار ره بنشان تا نظر توانى كرد