ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٨

113

نقل از كتاب : « دربارهء حافظ » - برگزيدهء مقاله‌هاى نشر دانش ( 2 ) - مركز نشر دانشگاهى ، تهران 1365 [ ه‍ . ش . ] چاپ اول ، ص 318

با دلبر ، مى ز جام زر نوشد * چون نرگس هر كه شش درم دارد

( جمال الدين اصفهانى )

« . . . چو نرگس . . . هر كه شش درم دارد » .

( حافظ ) بيت متن همان‌طوركه گل در بهاى مى ، زر دريغ نمىكند تو هم دريغ مكن ( زر : اشاره است به دانه‌هاى زرد رنگ پرچم گل - گل ، زر خود را صرف باده كرده به همين دليل « جام مى » در دست دارد - در جستجوى حافظ ) [ بجاى « صد شغل » ] . . . « صد راز » مناسب‌تر است ، ( سيد محمد على جمال‌زاده ) كتاب : « اندك آشنائى با حافظ » - در 1366 ه‍ . ش .

در ژنو تدوين شد . صفحهء 40 ( زيرنويس ) . در خارج از ايران به طبع رسيده است .

« . . . ضبط نسخهء خانلرى « ز كه جويم چو نيست » بر ضبط . . . . نسخهء ديگر برترى دارد زيرا . . . « ز كه پرسم كه نيست » به علت تكرار « كه » زيبا نمىباشد ، علاوه بر اين « مراد دل پرسيدن » مصطلح نيست به عكس « مراد دل جستن » [ كه مصطلح است ] . اديب برومند ، غزليات حافظ ، - 1367 ه‍ . ش . پاژنگ ( ص 263 ) . - حافظ قزوينى غنى : مراد دل ز كه پرسم كه نيست دلدارى . [ معتقدم كه استاد اديب برومند در شمار حافظ شناسان بزرگ جهان است ] ح .

حافظ ق . غ : « طلبيدم » . !