ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٥
107
نسخهء خطى متعلق به مسعود فرزاد نوشتهء حدود نيمهء اول قرن يازدهم قمرى ( ص 28 و 164 جامع نسخ حافظ از فرزاد ) . - نسخهء چاپى 1322 ه . ق . لكنهور هند . - نسخه‌هاى چاپى ديوان حافظ انجوى ، اديب برومند ، سفينهء حافظ مسعود جنتى عطائى ، و . . . نسخى ديگر : « . . . . كه دست داد دهش داد ناتوانى داد » .
« داد ده بمعنى داددهنده و عدالت‌ورزنده سابقه دارد ، فردوسى اين تركيب را بسيار به كار برده است : « همه داد ده باش و پروردگار - خنك مرد بخشندهء بردبار » ، مسعود سعد نيز گويد :
تو ، شهريار داد دهى ، او وزير شه * رحمت بر اين وزير و بر اين شهريار باد »
نظامى گنجوى هم دارد :
« كردند بسى خروش و فرياد * كاى داور داد ده بده داد »
دوست دانشمند جناب سيد ابو القاسم انجوى شيرازى ، نقل از « ديوان خواجه حافظ شيرازى » - انتشارات جاويدان ( تهران ) زيرنويس ص 56 غزليات . » ( بيشتر نسخ :
« . . . كه دست دادش و يارى ناتوانى داد »
. ) حافظ ق . غ :
كه دست دادش و يارى ناتوانى داد ! !
حافظ ق . غ :
دريغ حافظ مسكين من . . .
( حافظ دكتر پرويز خانلرى :
دريغ عاشق مسكين من . . .
) . حافظ ق . غ : فاقد اين بيت است اين بيت در ديوان حافظ يغماى جندقى و قاآنى شيرازى - حافظ قدسى ( سيد محمد قدسى شيرازى ) . - حافظ با تصحيح دكتر حسين الهى قمشه‌اى و به خط غلامحسين امير خانى و نسخى ديگر آمده است .
( بيت پنجم - مصرع دوم : « كرا » - كه را ؟ [ چه كس را ] چه كسى را . . . ) .