ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٤
98
98
98
روز وصل دوستداران ياد باد * ياد باد آن روزگاران ياد باد ( 1 )
كامم از تلخى غم چون زهر گشت * بانگ نوش شاد خواران ياد باد
گرچه ياران فارغند از ياد من * از من ايشان را هزاران ياد باد
مبتلا گشتم درين بند و بلا * كوشش آن حق‌گزاران ياد باد
گرچه صد رودست در چشمم مدام * زنده‌رود و باغ‌كاران ياد باد ( 2 )
راز حافظ بعد ازين ناگفته ماند * اى دريغا راز داران ياد باد .