ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤١

96

با خرابات نشينان ز كرامات ملاف * هر سخن جائى و هر نُكته مكانى دارد

مرغ زيرك نزند در چمنش پرده سراى * هر بهارى كه بدُنباله خزانى دارد