ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٢
91
91
91
مير من خوش مىروى كاندر سر و پا ميرمت * خوش خرامان شو كه پيش قدّ رعنا ميرمت ( 1 )
گفته بودى كى بميرى پيش من ؛ تعجيل چيست * خوش تقاضا مىكنى پيش تقاضا ميرمت
عاشق و مخمور و مهجورم بت ساقى كجاست * گو كه بخرامد كه پيش سروبالا ميرمت
آنكه عمرى شد كه تا بيمارم از سوداى او * گو نگاهى كن كه پيش چشم شهلا ميرمت
گفته‌ئى لعل لبم هم درد بخشد ، هم دوا * گاه پيش درد و گه پيش مداوا ميرمت
خوش خرامان مىروى چشم بد از روى تو دور * دارم اندر سر خيال آنكه در پا ميرمت
گرچه جاى حافظ اندر خلوت وصل تو نيست * اى همه جاى تو خوش ، پيش همه جا ميرمت .
فرصتى بدست آمد تا در اين زيرنويس اضافه كنم كه بر مبناى پژوهش استاد سيد محمد محيط طباطبائى ، ولادت حافظ در سال 713 ه . ق . و درگذشت او در سال 791 اتفاق افتاده است - در اين مورد به كتاب استاد : « آنچه دربارهء حافظ بايد دانست » مراجعه شود - اما راجع