ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٦
89
89
89
اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت ( 1 ) * بنگر كه از كجا به كجا مىفرستمت
حيف است طايرى چو تو در خاكدان غم * زينجا به آسمان وفا مىفرستمت ( 2 )
در راه عشق مرحلهء قرب و بعد نيست * مىبينمت عيان و دعا مىفرستمت
هر صبح و شام قافله‌اى از دعاى خير * در صحبت شمال و صبا مىفرستمت
تا لشكر غمت نكند ملك دل خراب * جان عزيز خود به نوا ( 3 ) مىفرستمت
اى غايب از نظر كه شدى همنشين دل * مىگويمت دعا و ثنا مىفرستمت
در روى خود تفرّج صنع خداى كن * كايينهء خداى نما مىفرستمت
تا مطربان ز شوق منت آگهى دهند * قول و غزل به ساز و نوا مىفرستمت
ساقى بيا كه هاتف غيبم به مژده گفت * با درد صبر كن كه دوا مىفرستمت
حافظ سرود مجلس ما ذكر خير تست * تعجيل كن ( 4 ) كه اسب و قبا مىفرستمت .