ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٧

76

« برگ و نوا : وسائل زندگى ، دارايى . . . بلبلى برگ گلى خوشرنگ به منقار داشت ، و با وجود چنين مال و متاعى ناله‌هاى حزين خوشى سر داده بود . . . برگ گل براى او دارائى باارزشى به حساب مىآمد . . .

دكتر حسينعلى هروى .

شرح غزلهاى حافظ - مجلد اول - ص 352 ( تهران 1367 ) . ( برگ و نوا - اسباب و توشه ) برگ و نوا - سرو سامان .

حافظ ق . غ : نياز و ناز ما . ( ناز ما ! ! درست نيست ) حافظ ق . غ :

آن شيرين قلندر .

( شيرين قلندر ! ! درست نيست ) « جامع نسخ حافظ مسعود فرزاد ، حافظ صحت كلمات و اصالت غزلها [ الف تا پايان ز ] مسعود فرزاد ، غزلهاى خواجه حافظ شيرازى از روى قديم‌ترين نسخه بتصحيح دكتر خانلرى چاپ اول ايران : دوم هند : سوم ايران 1367 شمسى ، ديوان حافظ ويراسته هاشم رضى از انتشارات كاوه 1341 شمسى ، و . . .

« وقت آن صوفى قلندر خوش كه در اطوار سير . . . »

( شيخ صنعان ، صوفى بوده است ) يكى از صوفيانى كه يك‌چند به شيوهء قلندران زيست . . . و خود را انگشت‌نماى خاص و عام كرد .

مانند بهشت‌هائيست كه از زير آنها نهرهائى جاريست .