ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦

5

دل مىرود ز دستم صاحبدلان خدا را ( 1 ) * دردا كه راز پنهان خواهد شد آشكارا

كشتىنشستگانيم ( 2 ) اى باد شرطه برخيز * باشد كه بازبينيم ( 3 ) آن يار آشنا را ( 4 )

ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون * نيكى بجاى ياران فرصت شمار يارا

در حلقهء گُل و مل خوش خواند دوش بلبل * هاتِ الصّبوح هبوا يا ايها السكارى ( 5 )

اى صاحب كرامت « شكرانهء سلامت » ( 6 ) * روزى تفقّدى كن درويش بينوا را

آسايش دو گيتى تفسير اين دو حرف است * با دوستان مروّت با دشمنان مدارا

در كوى نيك‌نامى ( 7 ) ما را گذر ندادند * گر تو نمىپسندى تغيير كن قضا را

بنت العنب كه ( 8 ) زاهد امّ‌الخبائثش ( 9 ) خواند * اشهى لنا و احلى من قبلة العذارا ( 10 )

هنگام تنگدستى در عيش كوش و مستى * كاين كيمياى هستى قارون كند گدا را