ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٧

60

حافظ ق . غ :

آن پيك نامور كه رسيد . . .

( حافظ جلالى و نذير احمد :

اين پيك نامه‌بر . . .

) . پيك يعنى قاصد و چاپار ، « نامه‌بر » هست ، ولى « نامور » ( متن بعض نسخ حافظ ) نيست . در حافظ مسعود فرزاد و نيز صفحهء 141 - سطر 12 خانلرى و چند نسخهء مورد اعتماد ديگر ، « اين پيك نامه‌بر » آمده است .

( نامور - خداوند نام و آوازه ، مشهور و معروف . . . فرهنگ معين ) . « نامه‌ور » هم همان معناى « نامه‌بر » را دارد . « به فرهنگ » ها مراجعه شود . ( نامه‌ور - نامه‌آور ) . ح .

استاد شهيد مرتضى مطهرى ، در بالاى اين غزل :

« آن پيك نامور كه رسيد از ديار دوست »

[ حافظ علامه قزوينى ] مرقوم داشته‌اند : « بسيار عالى است و تمام عارفانه است » . نيز در حاشيهء صفحه‌اى كه همين غزل در آن به طبع رسيده ، نوشته‌اند : « سراسر غزل عرفانى است و از برخى مكاشفات و تجليات آثارى يا صفاتى حكايت مىكند . » ( آئينهء جام ، ديوان حافظ با يادداشتهاى استاد مطهرى ) از : انتشارات صدرا ، چاپ اول :

ارديبهشت 1372 تهران ، « صفحات 42 و 43 » .

در نسخهء خطى مورخ سال 808 بجاى اين مصراع چنين آمده است : تا در طلب شود دلم اميدوار دوست .

« . . . آن خاك نيكبخت كه در رهگذار اوست .

« سعدى » . ( از تحقيقات بهاء الدين خرمشاهى ) .

. . . كه را برد . . . حافظ به سعى سايه .