ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٦
60
60
60
اين پيك ( 1 ) نامه‌بر كه رسيد از ديار دوست ( 2 ) * آورد حرز جان ز خط مشكبار دوست
خوش مىدهد نشان جلال و جمال يار * خوش مىكند حكايت عزّ و وقار دوست ( 3 )
دل دادمش به مژده و خجلت همىبرم * زين نقد قلب خويش كه كردم نثار دوست
شكر خدا كه از مدد بخت كارساز * بر حسب آرزوست همه كار و بار دوست
سير سپهر و دور قمر را چه اختيار * درگردشند بر حسب اختيار دوست
گر باد فتنه هر دو جهان را به هم زند * ما و چراغ چشم و ره انتظار دوست
كحل الجواهرى به من آر ، اى نسيم صبح * زان خاك نيكبخت كه شد رهگذار دوست ( 4 )
مائيم و آستانهء عشق و سر نياز * تا خواب خوش كه را برد اندر كنار دوست ( 5 )
دشمن به قصد حافظ اگر دم زند چه باك * منّت خداى را كه نىام شرمسار دوست .