ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٢
43
43
43
صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت ياران خوش است * وقت گل خوش باد كز وى وقت مىخواران خوش است
از صبا هر دم مشام جان ما خوش مىشود * آرى آرى طيب انفاس هواداران خوش است
ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز كرد * ناله كن بلبل كه گلبانگ دل‌افگاران خوش است ( 1 )
مرغ شب‌خوان ( 2 ) را بشارت باد كاندر راه عشق * دوست را با نالهء شبهاى بيداران خوش است
نيست در بازار عالم خوشدلى ور زانكه هست * شيوهء رندىّ و خوشباشىِّ عيّاران خوش است
از زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوش * كاندرين دير كهن ، كار سبكباران خوش است
حافظا ترك جهان گفتن طريق خوش‌دليست * تا نپندارى كه احوال جهان‌داران خوش است .