ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٥

39

حافظ ق غ

شمشاد خانه‌پرور ما از كه كمترست - .

« . . . سايه‌پرور من ، بر « خانه‌پرور ما » . . . ترجيح دارد زيرا در مصرع اول شاعر از باغ خود [ باغ مرا چه حاجت ] سخن مىگويد . » .

استاد « اديب برومند » ص 115 غزليات حافظ .

از نسخهء برون ، اصل آن در « كمبريج » انگلستان ( مجلهء آينده ، به مديريت جناب ايرج افشار ، سال چهاردهم ، شمارهء 9 تا 12 ، تاريخ آذر - اسفند 1368 ه‍ . ش . ( ص 539 ) . در حافظ قزوينى :

« اى نازنين پسر . . . »

آمده است .

امير خسرو دهلوى « . . . خون من مىخور ، حلال است آن چو شير مادرت » . كتاب آينهء حافظ و حافظ آينه ، تأليف محمد رضا تاج‌دينى ( 1368 ) ص 119 خواجهء شيراز ، غزل : « باغ مرا . . . » نيز مانند بعض غزلهاى خود در اقتفاى شيخ اجل سروده است ؛ اينك دومين مصراع بيتى از شيخ :

« . . . بازآمدى كه ديدهء مشتاق بر درست »

غزلهاى سعدى ، به كوشش نور اللّه ايزدپرست ، تهران از انتشارات دانش ( بخش نخست - الف تا غين ) دومين چاپ 1362 - 82

. . . « . . . هيهات آن خيال محالت كه در سرست »

، همان كتاب ، ص 83 در بعض نسخ : در راه ما شكسته . . . اين بيت در حافظ قزوينى غنى نيامده در صورتى كه بطور يقين از حافظ است .

. . . « . . . من در ميان جمع و ، دلم جاى ديگرست . »

غزلهاى سعدى - نور اللّه ايزدپرست للّه - ( دانش ) 1362 ، ص 81 باد خوش نسيم - باد خوش رايحه ( خوش نسيم - خوشبوى ) .

. . . « . . . چون گوش روزه‌دار ، بر « اللّه اكبر » است »

همان كتاب ، ص 84