دروس في علم الأصول ( الحلقة الأولى ) ( قواعد كلى استنباط ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٧

1 . صيغهء امر

لغويّة صالحة للدخول في الدليل اللفظيّ مهما كان نوع الموضوع الذي يتعلّق [ - الدليل اللفظى ] به [ - الموضوع ] .

و فيما يلي نذكر بعض النماذج من هذه الأدوات المشتركة التي يدرسها الاصوليون :

( 1 ) 1 - صيغة الأمر صيغة فعل الأمر نحو « اذهب » و « صلّ » و « صم » و « جاهد » إلى غير ذلك من الأوامر [ اي من صيغ الامر ] .

و المقرّر بين الأصوليّين عادة هو القول بأنّ هذه الصيغة تدلّ لغة على الوجوب

نتيجهء بحث اصولى در هر موضوعى از موضوعات و در هر مسأله‌اى استفاده كنيم . در آيه شريفهء « حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ » ، كه مربوط به نماز است و در دليل ديگرى كه مىفرمايد « اكرم الجيران » ، كه مربوط به اكرام همسايگان است و در دليل ديگرى كه مىگويد « جاهِدِ الْكُفَّارَ » * ، كه مربوط به جهاد با كافران است و در ابواب ديگرى از فقه كه استنباط حكم شرعى منوط به دانستن معناى جمع معرّف باشد ، اين بحث قابل استفاده است . پس موضوع مباحث الفاظ از علم اصول ، عناصر مشترك لغوى است . اكنون به ذكر نمونه‌هايى از اين عناصر مىپردازيم .

[ نمونه‌هايى از عناصر مشترك كه اصوليون به آن عنايت دارند ]

[ نمونه‌هايى از عناصر مشترك كه اصوليون به آن عنايت دارند ]

1 . صيغهء امر

1 . صيغهء امر

فعل امر داراى صيغه‌اى است كه در زبان عربى به صورتهاى مختلف ديده مىشود ؛ مانند « اذهب » ، « صل » ، « صم » و « جاهد » .

نظر پذيرفته شده نزد اصوليون اين است كه صيغهء امر براى معناى وجوب وضع شده است و مدلول لغوى آن چيزى جز وجوب نيست ؛ ولى اين سخن نيازمند تأمل و مطالعه