كفاية الأصول ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٥

معناى لغوى و عرفى امر

المقصد الأول : في الاوامر و فيه فصول :

الأول : فيما يتعلق بمادة الأمر من الجهات ، و هي عديدة :

الأولى : إنه قد ذكر للفظ الأمر معان متعددة ، منها الطلب ، كما يقال : أمره بكذا .

و منها الشأن ، كما يقال : شغله أمر كذا .

و منها الفعل ، كما في قوله تعالى : « وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ » .

و منها الفعل العجيب ، كما في قوله تعالى : « فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا » * .

و چند فصل دارد :

فصل نخست : در آنچه متعلّق به ماده امر [ - ا - م - ر ] است و از آن ، از جهات متعددى بحث مىشود .

جهت نخست : براى لفظ « أمر » معانى متعددى بيان شده است :

از جمله : طلب ، چنان كه گفته مىشود « او را به فلان چيز امر كرد » [ يعنى : از وى طلب كرد ] .

از جمله : شأن [ - منزلت ، موقعيت ] ، چنان كه گفته مىشود : « او را فلان امر [ - حالت و موقعيت ] مشغول ساخت .

از جمله : فعل [ - كار ] ، چنان كه در فرمايش خداوند متعال است : « امر [ -