غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٥

[ اشكال صاحب فصول به اطلاق لفظ و اراده شخص ]

و قد اشرنا 1 ) . . . كذالك 2 ) و حسنه 3 ) . . . لذالك 4 ) كذالك 5 ) فيها 6 ) ، و التزام بوضعها لذالك كما ترى . 7 ) اما اطلاقه و ارادة شخصه 8 )

[ اشكال صاحب فصول به اطلاق لفظ و اراده شخص ]

[ اشكال صاحب فصول به اطلاق لفظ و اراده شخص ]

1 ) يعنى در مبحث ثالث اشاره كرديم

2 ) يعنى صحت اطلاق لفظ و اراده‌ى نوع ، صنف و مثال

3 ) ضمير به اطلاق برمىگردد

4 ) براى نوع ، صنف و مثال

5 ) نوع و صنف و مثال

6 ) ضمير به مهملات برمىگردد

7 ) يعنى فسادش ظاهر است زيرا لازم درمىآيد كه ديگر لفظ مهمل نداشته باشيم .

8 ) اما قسم چهارم از موارد اطلاق لفظ و اراده لفظ ديگر ، اطلاق لفظ و اراده شخص است ، يعنى متكلم بعد از به كار بردن لفظ همان كلمه‌اى كه به آن تكلم كرده است را اراده كند ، جناب صاحب فصول مىفرمايند اين نوع از به كار بردن لفظ بدون تأويل اشكال دارد زيرا لازمه چنين اطلاقى يكى از دو محذور زير است :

1 - اتحاد دال و مدلول

2 - تشكيل قضيه از دو جزء يعنى محمول و نسبت ، بدون اينكه قضيه موضوعى داشته باشد .