غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠

[ تعريف كلى منطقى ، طبيعى و عقلى ]

فليكن كذالك فيها 1 ) ان قلت على هذا لم يبق 2 ) . . . قلت 3 ) لا كذالك 4 ) . . .

1 ) همچنين لحاظ آلى در معنى حروف باعث جزئى شدن معناى حرفى نمىشود

2 ) مستشكل مىگويد اگر اين نظريه را بپذيريم پس بايد هيچ فرقى بين معناى اسمى و حرفى نباشد و كلمه « من » و « ابتدا » با يكديگر مترادف باشند بطورى كه بشود هريك هريك از آنها را در جاى ديگرى استعمال نمود .

همچنين ساير حروف با اسم‌هاى كه براى معانى آن حروف وضع شده‌اند نيز نبايد باهم فرقى داشته باشند در حالى كه اين مطلب بالضروره باطل است .

3 ) قائل مصنف قائل هستند كه اسم و حرف با يكديگر مترادف‌اند و موضوع‌له اسم و حرف واحد است .

حال درصدد جواب آن اشكال برآمده و مىفرمايند :

اسم و حروف موضوع‌له‌شان يكى است اما اينكه نمىشود هريك را در جاى ديگرى استعمال نمود بخاطر اين است كه واضع اجازه نداده اسم بجاى حرف ، يا حرف بجاى اسم استعمال شود .

زيرا اسم وضع شده براى افاده‌ى معناى مستقل و بما هو هو فى نفسه و حرف وضع شده براى افاده‌ى معناى غيرمستقل ، و استعمال هريك از آنها بجاى ديگرى با شرط واضع مخالف است در نتيجه چنين استعمال غلط خواهد بود .

و قبلا هم گفتيم كه لحاظ كردن معنى ، داخل در موضوع له حروف و اسماء نمىباشد بلكه فقط شرط و مسوع استعمال است .

4 ) يعنى نه بما ما هو هو فى نفسه