غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٩

[ دليل آخوند براى عدم پذيرش ثمره‌ى نذر ]

على الاعم 1 ) و عدم 2 ) البرء على الصحيح الا انه 3 ) . . . لمثل هذه المساله 4 ) ، لما عرفت 5 ) من ان ثمره 6 ) المساله الاصوليه هى ان كون نتيجتها 7 ) . . . فانهم 8 ) .

1 ) در نكته‌اى كه در خلال بحث عرض كرديم گفتيم كه نمازى كه مصلى بجا مىآورد حداقل بايد از ديدگاه اعمى ، اسم صلاة بر آن صحيح باشد و الا اگر چنين نباشد ( مثلا اگر ركن نداشته باشد يا معظم الاجزاء را نداشته باشد بنابر اختلاف تصوير جامع از ديدگاه اعمىها ) صدقه هم بدهد به نذرش وفا ننموده است .

2 ) از ديدگاه صحيحىها اگر صدقه بدهد برى الذمه نشده است

3 ) شأن

4 ) مسأله صحيح و اعم

5 ) در اول كتاب

6 ) اولى اين است كه لفظ ثمره برداشته شود زيرا ثمر ، مسأله اصولى ، نفس حكم مستنبط مىباشد نه وقوع مسأله در طريق استنباط « 1 »

7 ) مسأله اصولى

8 ) شايد اشاره به اين باشد كه برئى الذمه شدن و عدم آن ، به حكم شرعى برمىگردد به اين صورت كه با برى شدن ، امر شرعى براى وفا كردن بهنذر باقى نمىماند ، ولى با عدم برى شدن هنوز امر شرعى باقى است الا اينكه با تمام اين اوصاف انصافا چنين چيزى ثمره‌ى مهمى نيست كه بتواند به اين مسأله ( صحيح و اعم ) مترتب شود « 2 » .

( 1 ) - حقايق الاصول جلد 1 صفحه 69 ( 2 ) - عناية الاصول جلد 1 صفحه 83