غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٢

[ بنابراين مبنا كه الفاظ احكام شرعى قبل از شريعت اسلام بوجود آمده‌اند حقيقت شرعيه ثابت نيست ]

و مع الغض 1 ) عنه 2 ) . . . منع حصوله 3 ) . . . لسانه 4 ) و لسان تابعيه 5 ) مكابرة ، نعم 6 ) حصوله 7 ) فى خصوص لسانه ممنوع ، فتأمل 8 ) .

1 ) مىفرمايند اگر از حقيقت لغويه چشم‌پوشى كنيم و بپذيريم كه اين الفاظ مستحدثه بوده و از ناحيه شارع مقدس وضع شده‌اند انصاف اين است كه وضع آنها به صورت تعينى نبوده يعنى كثرت استعمال الفاظ احكام شرعى موجب وضع تعينى در زمان شارع نشده است . « 1 »

2 ) اين احتمال ( مصنف لغويه )

3 ) وضع تعينى

4 ) شارع

5 ) شارع

6 ) استدراك از مطالب قبلى به صورت تأكيد بيشتر به اين معنا كه خصوصا وضع تعينى در لسان شارع به هيچ وجهى صورت نگرفته است .

7 ) وضع تعينى

8 ) شارع مقدس

نكاتى در اينجا قابل ذكر است :

الف ) مصنف در ابتداى بحث ، وضع تعيينى استعمالى را پذيرفتند و فرمودند حصول آن جدا قريب است اما مطالبى كه در اين قسمت بيان كردند با آنچه قبلا افاده

( 1 ) - انكار وضع تعينى مكابره و زورگوى است و نفى سلب كلى در مورد وضع تعينى سديد نمىباشد بلكه بنحو ايجاب جزئى ثابت است . منتهى الدرايه جلد 1 صفحه 122