ساقى تشنه ( نگاهى به زندگى حضرت ابوالفضل ( ع ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

4 . پشتيبانى از امام و شعارهاى عاشورا

از جمله تلاش‌هاى حضرت عباس عليه السلام در كربلا ، حمايت از ولايت و لبيك گفتن به دستورهاى امام بود .

در غروب روز تاسوعا « 1 » يا در شب عاشورا ، امام اصحاب خود را جمع كرد و پس از حمد و سپاس پروردگار ، فرمود :

همانا من يارانى با وفاتر از ياران خود نمىشناسم و خاندانى نيكوتر و مهربان‌تر از خاندان خود سراغ ندارم .

پس خدا شما را به خاطر [ يارى نمودن ] من پاداش نيكو دهد . بدانيد كه من [ فردا را ] روز آخر زندگىمان به خاطر اينان ( دشمن ) مىدانم و به شما اجازه مىدهم كه همگى آزادانه بازگرديد و از من ، بر گردن شما چيزى نيست . اين تاريكى شب كه شما را در برگرفته ، مركب خود كنيد ( از تاريكى شب استفاده نماييد ) .

حضرت عباس عليه السلام بىدرنگ برخاست و مصمم پاسخ داد :

لِمَ نَفعَلُ ذَلِكَ ؟ لِنَبْقِىَ بَعْدَكَ ؟ لا ارانَا اللَّهُ ذَلِكَ ابَداً . « 2 »

چرا چنين كنيم ؟ آيا براى اينكه پس از تو زنده بمانيم ؟

( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 394 ( 2 ) . الإرشاد ، ج 2 ، ص 95