أوصاف الأشراف ( فارسى ) — الصفحة ٦٩

فصل سوم ( در محبّت )

فصل سوم ( در محبّت )

فصل سوم ( در محبت )

قال اللّه سبحانه و تعالى : و من النّاس من يّتخذ من دون اللّه اندادا يحبّونهم كحبّ اللّه و الّذين آمنوا اشّد حّبا للّه 2 : 165

.

محبّت ابتهاج باشد به حصول كمالى ، يا تخيّل حصول كمال مظنون يا محقّق كه در مشعور به باشد .

و به وجهى ديگر : محبّت ميل نفس باشد بدانچه در شعور بدان لذّتى يا كمال

مقارن شعور باشد ، و چون لذّت ادراك

ملايم است يعنى نيل كمال ، پس محبت از لذت يا تخيّل لذت خالى نباشد .

و محبّت قابل شدّت و ضعف است ، اوّل مراتب او ارادت است چه ارادت بى محبّت نباشد ، و بعد از آن آنچه مقارن شوق باشد و با وصول تمام كه ارادت و شوق منتفى شود محبّت غالب تر شود .

و ما دام كه از مغايرت طالب و مطلوب اثرى باقى باشد محبت ثابت بود ، و عشق محبّت مفرط باشد .

و باشد كه طالب و مطلوب مّتحد باشند و به اعتبار متغاير ، و

( 1 ) بقره 165 .

( 2 ) - ن و گ : كمالى .

( 3 ) - ن : ادراكى .