أوصاف الأشراف ( فارسى ) — الصفحة ٥٥

فصل چهارم ( در رجاء )

فصل چهارم ( در رجاء )

فصل چهارم ( در رجاء )

قال اللّه سبحانه و تعالى : انّ الذين آمنوا و الّذين هاجروا و جاهدوا في سبيل اللّه أولئك يرجون رحمة اللّه 2 : 218

.

هرگاه مطلوبى متوقع باشد كه در زمان استقبال حاصل خواهد شد و طالب را ظن باشد به تحصيل

اسباب آن مطلوب ، فرحى كه از تصور حصول آميخته با توقّع حصول در باطن او حادث شود رجا خوانند .

و اگر داند و متيقن باشد كه اسباب ساخته است و متوقّع واجب الوقوع است در مستقبل ، آن را انتظار مطلوب خوانند ، و هر آينه فرح در آن صورت زيادت باشد .

و اگر ساختگى اسباب حصول معلوم و مظنون نباشد ، آن را تمنّى خوانند .

و اگر تعّذر حصول اسباب معلوم و مظنون نباشد و توقّع حصول باقى ، آن رجاء از باب غرور و حماقت باشد .

و خوف و رجا متقابلانند ، و در سلوك رجا مشتمل بر فوائد

( 1 ) بقره - 218 .

( 2 ) - ن و گ : به حصول .