أوصاف الأشراف ( فارسى ) — الصفحة ١٧
فصل چهارم ( در صدق )
فصل چهارم ( در صدق )
فصل چهارم ( در صدق )
قال سبحانه : « يا أيها الذين آمنوا اّتقوا اللّه و كونوا مع الصّادقين » 9 : 119 .
صدق در لغت ، راست گفتن و راست كردن وعده باشد ، و در اين موضع مراد راستى است هم در گفتن ، و هم در نيت و عزم ، و هم در وفاى به آنچه زبان داده باشد و وعده كرده باشد ، و هم در تمامى حالها كه پيش آيد او را .
و صديق كسى است كه در اين همه او را راستى پيشه و ملكه بود ، و البته خلاف آنچه باشد در هر باب از او نتوان يافت نه به عين ، نه به اثر .
و علما گفته‌اند كه هر كس چنين باشد خوابهاى او نيز همه راست بود و راست آيد ، و « رجال صدقوا ما عاهدوا اللّه عليه » 33 : 23
در شأن ايشان آمده است ، و صديقان را با پيغمبران و شهيدان در يك سلك آورده‌اند ، قال اللّه تعالى : « فاولئك مع الذين انعم اللّه عليهم من النبيّين و الصدّيقين و الشهداء و الصالحين » 4 : 69
، و پيغمبران بزرگ را مانند إبراهيم و ادريس به صدّيقى وصف كرده‌اند « انّه كان صّديقا نبّيا » 19 : 41
( 1 ) توبه - 119 .
( 2 ) - احزاب - 23 .
( 3 ) - نساء - 69 .
( 4 ) - مريم - 41 و 56 .