أوصاف الأشراف ( فارسى ) — الصفحة ٩٦

فصل پنجم ( در اتحاد )

بينى و بينك انّ ينازعنى

فارفع بفضلك اّنيّي من البين ] 1 [

$ 173 $ مستجاب شد و انيّت او از ميان برخاست ، تا توانست گفت : « أنا من أ هوى و من أهوى أنا » .

و در اين مقام معلوم شود كه آن كس كه گفت : « انا الحقّ » و آن كس كه گفت : « سبحانى ما أعظم

شأنى » نه دعوى الا هيّت كرده‌اند ، بل دعوى نفى انيّت خود و اثبات

انيّت غير خود كرده‌اند ، و هو المطلوب .

( 1 ) - ن : عظم .

( 2 ) - ن : به اثبات .

[ 1 ] جامع الاسرار سيد حيدر ( ره ) - 364 . ديوان حلاج - 90 - اخبار حلاج - 76 ( به نقل جامع الاسرار - 809 ) در منابع مختلف اين شعر با مختصر تفاوتى از حلاج نقل شده است : در مرصاد العباد چاپ بنگاه ترجمه و نشر - ص 323 چنين آمده : « حسين منصور از اينجا مى گفت : بينى و بينك انى يزاحمنى فارفع بجودك انى من البين » در شرح فصوص خوارزمى جلد اول - صفحه 94 چنين آمده : « و منصور حلاج بدين اشارت كرد آنجا كه گفت : بينى و بينك انى ينازعنى فارفع بلطفك اننى من البين »