حج گزارى ايرانيان به روايت اسناد عثمانى و قاجارى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٣
1 . ارسال ضريح جهت نصب بر قبور ائمه بقيع ( عليهم السلام ) و حقوق خدام و . . .
به جايش گذاشته نشده ؛ به جهت اين است كه طول آن كوتاه است و اگر نصب كنند ، يك طرف باز بايد بماند .
و در اين صورت ، تكليف خواسته‌اند كه آيا با اين تفصيل ، نصب نمايند يا خير ؟
لهذا خواهشمند است آن طورى كه بايد رفتار شود ، بيان نمايند .
در اين موقع تأمين احترامات خود را تجديد مىنمايم .
فى 15 جمادىالاخر 1320 .
GH gamari 1321
-
k 8
-
p 9 - 910
[ سند هفدهم ]
تصدق حضور مباركت شوم !
معروض مىدارد كه تعليقه مباركه حضرت اجلّ اشرف بندگان عالى ، مورخه 22 شهر شوال در دهم شهر ذىقعدة الحرام به ورود ميمنت‌آموز ، قدرافزاى كمترين گرديد
در خصوص نصب ضريح در 6 شهر شوال به ولايت حجاز رسماً نوشته شد .
جواب مرقوم داشته‌اند كه به محافظ مدينه منوّره تأكيد نوشته‌اند به جهت نصب آن ، خود جناب والىپاشا در سوم شهرِ حال « 1 » وارد جده شده‌اند .
بعد از ملاقات ، در اين باب مذاكرات شفاهيه گرديد ؛ مذكور داشته‌اند كه از قرار نوشته محافظ مدينه معلوم مىشود كه ضريح ، از ضريح چوبى منصوب كوتاه است و چه‌طور نصب مىشود ؟ !
به اين وسيله بود كه در نصب آن ممانعت كرده‌اند و جناب حاجى ميرزايحيىخان مشار الوزاره ، ضريح را نزد سيدحسن عطّار گذارده ، با استادها روانه شده‌اند .
حال خبر رسيد كه سيدحسن عطّار به رحمت ايزدى پيوست . پس به جهت نصب آن بايد شخصى معين و روانه مدينه منوّره شود ، با اوامر مؤكده كه از اسلامبول به
( 1 ) 1 . يعنى همين ماه .