تحفة الزائر — الصفحة ٢١٨

فصل اوّل : در اخبارى است كه دلالت بر وجوب زيارت آن حضرت مىكند ، و بر اينكه به خوفْ تركِ زيارت نبايد كرد ، و بيان مدّتى كه بايد عودبه زيارت آن حضرت كردن

كه : هر هفته زيارت امام حسين عليه السلام مىكنى ؟ گفت : نه . فرمود كه : هر ماه زيارت مىكنى ؟

گفت : نه . فرمود كه : هر سال زيارت مىكنى ؟ گفت : نه . فرمود كه : تو محرومى از خير « 1 » .

و در روايت معتبر ديگر از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه فرمود كه : عجب دارم از كسى كه گمان مىكند كه شيعه ما است و عمرش مىگذرد و به زيارت قبر امام حسين عليه السلام نمىرود از روى تهاون و سستى و عجز و تنبلى ؛ واللَّه كه اگر بداند كه چه فضيلت در زيارت آن حضرت هست ، هرآينه سستى و تنبلى نكند .

راوى عرض كرد كه : چه فضيلت در آن هست ؟

فرمود كه : فضيلت و خير بسيار ، اوّل چيزى كه به او مىرسد آن است كه گناهان گذشته‌اش را مىآمرزند و مىگويند : عمل را از سر گير « 2 » .

و در حديث معتبر منقول است كه حضرت صادق عليه السلام به ابان بن تغلب گفت كه :

اى ابان ، چند گاه است كه زيارت قبر امام حسين عليه السلام نكرده‌اى ؟

گفت : مدّتى است .

فرمود كه : سبحان اللَّه العظيم ، تو از سركرده‌هاى شيعيانى و ترك زيارت آن حضرت مىكنى ! هركه زيارت آن حضرت كند حق تعالى بنويسد براى او به عدد هر گامى حسنه‌اى ، و محو كند از او به هرگامى گناهى ، و بيامرزد گناهان گذشته و آينده او را . به تحقيق كه چون آن حضرت شهيد شد ، بر قبر آن حضرت فرود آمد هفتاد هزار ملك ژوليده مو و گرد آلوده ، و بر آن حضرت گريه و نوحه مىكنند تا روز قيامت « 3 » .

و به چندين سند صحيح از معاوية بن عمّار « 4 » منقول است كه گفت : روزى به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام رفتم ، آن حضرت مشغول نماز بود و چون فارغ شد شنيدم كه مناجات مىكرد با پروردگار خود و مىگفت :

اى خداوندى كه مخصوص گردانيده‌اى ما را به كرامت ، و وعده داده‌اى ما را

( 1 ) - كامل الزيارات : 291 ب 97 ح 5 ، بحارالانوار : 101 / 6 ح 26 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 3 / 111 ش 876 . . ( 2 ) - كامل الزيارات : 292 ب 97 ح 8 ، بحارالانوار : 101 / 7 ح 28 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 3 / 135 ش 928 . . ( 3 ) - كامل الزيارات : 331 ب 108 ح 8 ، بحارالانوار : 101 / 7 ح 29 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 3 / 117 ش 890 . . ( 4 ) - ظاهراً سهو است ، و صحيح : « معاوية بن وهب » . نگاه كن : ص 220 مصادر پاورقى 1 . .