تحفة الزائر — الصفحة ١٣٠

زيارت پنجم

پس فرود آمدند و غسل كردند و جامه را تغيير دادند ، و پاها را برهنه كردند ، و فرمودند كه : تو نيز چنين كن .

پس روانه شدند به جانب نجف و فرمودند كه : گامها را كوتاه بردار ، و سر را به زير انداز ، كه حقّ تعالى براى تو به عدد هر گامى كه بر مىدارى صد هزار حسنه مىنويسد ، و صد هزار گناه محو مىكند ، و صد هزار درجه بلند مىكند ، و صد هزار حاجت بر مىآورد ؛ و مىنويسد براى تو ثواب هر صدّيق و شهيد كه مرده باشد يا كشته شده باشد .

پس آن حضرت مىرفتند ، و من مىرفتم با آن حضرت به آرام دل و آرام تن ، و تسبيح و تنزيه و تهليل خدا مىكرديم تا رسيديم به تلّها ، پس نظر كردند به جانب راست و چپ ، و به چوبى كه در دست داشتند خطّى كشيدند ، پس فرمودند كه جستجو نما .

پس طلب كردم ، اثر قبرى يافتم .

پس آب ديده بر روى مباركش جارى شد و گفت : إنّا للَّهِ وَإنّا إلَيْهِ راجِعُوْنَ .

و گفت :

السَّلامُ عَلَيْكَ أيُّهَا الْوَصِيُّ الْبَرُّ التَّقِيُّ ، السَّلامُ عَلَيْكَ أيُّهَا النَّبَأُ الْعَظِيْمُ ، السَّلامُ عَلَيْكَ أيُّهَا الصِّدِّيْقُ الشَّهِيْدُ الرَّشِيْدُ ، السَّلامُ عَلَيْكَ أيُّهَا الْبَرُّ الزَّكِيُّ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يا وَصِيَّ رَسُوْلِ رَبِّ الْعالَمِيْنَ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللَّهِ عَلَى الْخَلْقِ أجْمَعِيْنَ .

أَشْهَدُ أنَّكَ حَبِيْبُ اللَّهِ وَخاصَّةُ اللَّهِ وَخالِصَتُهُ .

السَّلامُ عَلَيْكَ يا وَلِيَّ اللَّهِ ، وَمَوْضِعَ سِرِّهِ وَعَيْبَةَ عِلْمِهِ ، وَخازِنَ وَحْيِهِ .

پس خود را به قبر چسبانيدند و گفتند :

بِأبِي أنْتَ وَأُمِّي يا أمِيْرَالْمُؤْمِنِيْنَ ، بِأبِي أنْتَ وَأُمِّي يا حُجَّةَ الْخِصامِ ، بِأبِي أنْتَ وَأُمِّي يا بابَ الْمَقامِ ، بِأبِي أنْتَ وَأُمِّي يا نُوْرَ اللَّهِ التّامَّ .