زينب عقيله بنى هاشم ( س ) ( فارسى ) — الصفحة ١١

ولادت

مهربان خواهر و يار سبطين * با حسن همدم و همكار حسين

مقدمش بر همه بادا مسعود * حق نگهداردش از چشم حسود

لاله‌اى بود ز باغ ايمان * كه به‌دل داشت بسى داغ ، نهان

داغش از بس به دلِ سوخته بود * لاله‌سان ، چهره‌اش افروخته بود

حوريان محو رخ نيكويش * قدسيان مات شكنج مويش

عود ريزيد به مجمر بسيار * مشك ريزيد ز دامن خروار

شمع جمع حرم آل عبا * بود شهزادهء آزادهء ما

كه به دو بار به منزل برسيد * كشتى عشق به ساحل برسيد

يعنى از بَعد شهيد بىسر * بُرد اين بار اسيرى ، خواهر

تا اسارت به شهادت يك جا * زنده گرداند آيين خدا

گل گلزار نبوت چه شكفت * جد او نام ورا زينب گفت

يعنى او زينت بابش على است * كه از او نورخدا منجلى است