رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٥١

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

او چنين مىپرورد من چون شوم * او چنين مىخواندم من چون دوم

او چنين غلطاندم بى پا و سر * من چگونه اوفتم راهى دگر

او چه خواهد مست و ديوانه مرا * من نخواهم عاقل و فرزانه را

مستى و ديوانگى آهنگ ماست * نام و ننگ ما دل بىننگ ماست

بر سرم مستى بسى زور آوريد * از دلم عقل و خرد بيرون كنيد

مفلسى و مستى و خوارى بهم * جمله زور آورد و بگرفت اين دلم

مفلسى و مستى و عشق و جنون * جمع گشتند و چنين گشتم زبون

آتشى اندر دل از عشق اوفتاد * سر بسر عقل و دل و دين شد بباد

كار من هرگز چنين ابتر نشد * خواستم بهتر شود بهتر نشد

حق پاكانى كه جان‌شان از ا لست * گشته است از رش نور دوست مست

حق انوار عقول انبياء * حق اسرار نفوس اولياء

حق سباحان بحر زندگى * حق سياحان راه بندگى

حق انوار كواكب در طواف * حق ادوار سماء در اعتراف

دائما اندر سجودند و ركوع * يك نفس فارغ نبوده از خشوع

بوده از آلايش احداث پاك * دامن امكان نيالوده به خاك

جمله رقاصان به ياد روى او * جمله طوافان بگرد كوى او

جملگى سرمست در ياد حق‌اند * در محيط لطف حق مستغرقند

از شراب معرفت مستى نما * وز نواى نغمه وحدت به پا

حق اركان جهان عنصرى * كرده طوع و قرب را فرمانبرى