رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٥٠

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

اندرين دمهاى سرد ناكسان * ناورم بيرون چراغ عقل و جان

كى توان افروخت شمع اهل دل * با چنين دمهاى سرد دل كسل

دردها دارم عيان كو مرهمى * رازها دارم نهان كو محرمى

مرهم اين سينه مجروح كو * محرم راز دل اين روح كو

گر خريدارى بدى در خورد جان * مىگشودم من متاع اين جهان

همدمى گر مىشنيدى راز من * مىشكفتم همچو گل اندر چمن

داد ازين كاسد قماشيها بسى * داد ازين حق ناشناسيها بسى

در دل كس ذره‌اى انصاف نيست * ديده حق بين درونى صاف نيست

از مسلمانى بجز نامى كراست * وز سلامت جز ملامت از كجا است

در دل كس از خدا آزرم نه * وز رسول الله كسى را شرم نه

اين علامتها درين آخر زمان * هست از اشراط ساعت بى گمان

از رخ مردم حيا برخاسته * شرم بنشسته جفا برخاسته

بر حكيمان ابلهان محنت فزا * بر سليمان ديو و دد فرمان روا

آدمى را بر ستوران فضل نه * نيك و بد را خوب و رد را فضل نه

مطربا آبى بر اين آتش فشان * جوشش ديك درون را وا نشان

نغمه بر آهنگ ديگر ساز كن * مطرب جان را سخن پرداز كن

چند بر يك پرده سازى نغمه را * چند بتوان زد در اين پرده نوا

ارغنون عشق را خوش مىنواز * پردهاى سينه را دمساز ساز

هيچ آدابى و ترتيبى مجو * هر چه آن مستانه‌تر باشد بگو

مستى من هر دم افزون مىشود * رازها مستانه بيرون مىدود