رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٤٩

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

اشك چشم چشمه حيوان بس است * چشم بىخوابم لب خندان بس است

ناله من ارغنون من بود * مصلحت بينم جنون من بود

دارم از خون جگر خوش شربتى * كاسه چشم و رخ طبق كو رغبتى

اشك ريزم روز و شب مشاطه‌وار * عقد رو سازم زدر شاهوار

چون عروسان چهره را تزيين كنم * زيب رخسار آن دل خونين كنم

گه زاشك ديده و خون جگر * كاسه و خوان مينهم زين ما حضر

نور حكمت بس بود تزيين من * نيست زرق و مكر و كين آئين من

من ندارم از خمول خويش عار * عار دارم با خسيسان در شمار

عقل من گنج است و تن ويرانه‌ام * روح من شمع است و تن كاشانه‌ام

صد چو پروانه فداى شمع باد * از وجودش روشنى در جمع باد

گنج را در خاك كردن عاقليست * خاك را تعمير كردن جاهليست

باشد اسرار درونم بيشمار * ليك كم بينم درون حق گزار

كم گمان دارم دل بيننده‌اى * از درون چون ماه و خور رخشنده‌اى

تا بيفروزم زبان از گفت دل * پس كنم از دل زبان را مشتعل

مجلس افروزم زنور فكر دور * پرتو نور افگنم بر ماه و هور

از درخت همچو طوبى ميوها * در تكانيدن دهم بهر غذا

از درخت طيبه اندر ضمير * ميوها بخشم بدلهاى منير

دختران فكر بكر خويش را * عقد بندم با دل حق آشنا

ليك بيرون ناورم شمع و چراغ * اندرين باد مخالف در دماغ