رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

كافرم گر شعله‌اى از سوز دل * مىفروشم با جهانى آب و گل

ديدگانم بحر و كان من بس است * راز جان من جهان من بس است

سيل مرواريد و ياقوت ار كنم * مىنشينم اشك ريزم دمبدم

گر زفاقه ياد بحر و كان كنم * ديدگان خويش اشك افشان كنم

گر دمى از مفلسى گردم حزين * از قناعت گنجها دارم دفين

گر دمى از بى كسى ياد آيدم * با كلام حق شوم يار و ندم

هر جراحت كز بدن بر دل رسد * چون به ياد حق شوم بيرون رود

بند پرور همچو او نبود كسى * آفتابى مىنشنيد با خسى

دختران فكر بكر خويش را * مىكشم در بر چو خوبان خطا

صحبت آن نازنينانم خوشست * مجلس من با جوانان دلكش است

از سخن كشورستانى مىكنم * وز براهين حكمرانى مىكنم

خازن و گنجور دارم در درون * شكر لله نيستم خار و زبون

دارم اندر سينه گنج شايگان * وام گيرد از دلم دريا و كان

گنج باد آورد باشد در دلم * نفحه رحمان كند حل مشكلم

لا تسبو الريح زين رو واردست * واردات دل نه هرگز شاردست

ديدگان را هر دم اشك افشان كنم * قطره‌ها بر سينه بريان كنم

رود اشك من مرا دارنده كرد * وين بنان من مرا بخشنده كرد

رود اشك و سينه تابان من * كشت و كار من بس است و خوان من

اشك چشم و اين دل سوزان مرا * آب شيرين باشد و بريان مرا