رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

رويها مانند ماه و آفتاب * جمله اجزاى بدن چون روح ناب

جملگى از پاى تا سر چون دلند * نه چو اين ياران كه سر تا پا گلند

جمله رقاصند زدف زن تا ابد * صحبت مستان زهم وانگسلد

جمله رقاصند بر ياد بتى * هستشان با روى ساقى الفتى

جملگى مستند و لا يعقل همه * از شر و شور جهان غافل همه

نغمهاشان مىرسد آنجا به گوش * گر بود فارغ زشك و ريب و هوش

تو برون كن پنبه پندار را * پس به گوش دل شنو اسرار را

پنبه غفلت برون ميكن زگوش * تا بيابى نغمهاى همچو نوش

چشم دل را از غشاوت ده جلا * بعد از آن بنگر جمال جانفزا

روى دل را كن مصفا از دغل * تا ببينى آن جمال بىبدل

صفحه عقل از غبار تن بشوى * تا ببينى صورت آن خوبروى

لوح جان از ظلمت امكان بشو * تا ببينى نقش هستى مو بمو

گر بشوئى لوح دل از شك و عيب * منعكس گردد در او انوار غيب

ساقيا مستم كن از جام بلور * تا بمستى وارهم زين عيش شور

عيش مى تلخست بىروى نكو * تا بكى با اين و آنم گفتگو

فارغم گردان زغوغاى خسان * از سماع و گفتگوى ناكسان

هست دنيا زين صداهاى دواب * چون جرس از صوت بىمعنى بتاب

بس فضيلت بر جرس دارد حباب * زانكه هست او بيدل و اين دل خراب

دل بسان آهن اندر سينها * چون جرس بىمعنى و پر ادعا

اين سخنها گرچه هست آتش اثر * ليك آهن دل ندارد زان خبر