رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

كى بود كاندر قدحهاى بلور * بادها ريزيم صافىتر زنور

بادها نوشيم از كاس كرام * سينها سازيم روشن‌تر زجام

يك قدح خواهم به قدر آسمان * قطره‌ها دروى چو ماه و اختران

يك قدح خواهم بسان آفتاب * تا شوم بر زندگانى كامياب

پر شعاع و بيغش و صافى و ناب * گرم و تند و مهربان و نور تاب

يك قدح خواهم به قدر مشترى * تا در انگشتم كند انگشترى

يك قدح خواهم بسان ماه نو * همچو چنگى در كف چنگى گرو

زين قدحهاى سماوى يك بيك * خوش بود مىنوش كردن چون فلك

مى كه نبود جام او چون كوكبى * كى توان بنهاد او را بر لبى

مى كه نبود راح او مانند روح * روح را كى باشد از نورش فتوح

مى كه نبود جام او مانند جان * روح كى بيند درو راز نهان

مى كه نبود جام او چون چشم يار * كى فزايد مستيى در باد خوار

مى كه نبود ساقيش روى نكو * كى توان آورد آبى زو برو

مى كه نبود بر لب شيرين لبى * كى بود با چاشنى در مشربى

موعد مستان و ياران ميكده است * مجلس اين غمگساران ميكده است

ميكده چبود مقام راستان * همرهان و هم دل و هم داستان

ميكده چبود سراى مهوشان * مهوشان در وى بسان بىهشان

سينها صافى ززنگ غل و غش * بى كدورت بى گره خورشيد وش

رويها نورانى و دلها لطيف * مىنمايد جان زتنهاى نظيف

يك بيك دلها نمايان از بدن * مىتوان ديدن ضمير از نور تن