رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٤٠

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

بشكن اندر كف عطارد را قلم * وز نى ناخن بزن چنگى رقم

مشترى را طيلسان از سرفگن * سبحه‌اش در آتش ساغر فكن

سبحه و سجاده‌اش را مىستان * مىكشانش تا بر اين مىكشان

تيغ مريخ از كفش بيرون فگن * نشتر ماه نو اندر خون فگن

خرقه پير فلك را كن برون * سوى قوالان فكن اين پر فسون

نرخ بازار فلك درهم شكن * مشترى را زاحتسابت عزل كن

مطربا چنگ و چغانه ساز ده * زادگان زهره را آواز ده

لشگر غم كرد در دل رستخيز * فتنها دارد سپهر پر ستيز

جنگ دارد اين جهان فتنه‌گر * بر دل دانا كمين سازد قدر

خيز و بگريز از جهان عقل و هوش * بر نواى ابلهى انداز گوش

خيز و بگريز از جهان رستخيز * زين قيامت در پناه مىگريز

خيز و بگريز از جهان پر غرور * تا نيارد بر تو عقل و هوش زور

ابلهى بىآفت و عقل آفت است * عقل بند پا و دام كلفت است

غل عقل از گردن من دور گن * در جنون و مستيم مشهور كن

عقل بنشست آنگهى كه عشق خاست * عقل را با عشق الفت از كجاست

عقل رفت و عشق بر جايش نشست * وارث عقل است عشق اى حق پرست

عقل ما را سوى بىعقلى كشيد * آن چنين عقلى در اين عالم كه ديد

عقل ما ديوانگى آورد بار * بندگى را با خداوندى چه كار