رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٣٦

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

با دل و جانى به صد وا بستگى * كى توانى از جهان وارستگى

تا نگردى بيغش و پاك از وجود * ره كجا يا بى بخلاق و دود

تا نگردى خالص از آلودگى * ره ندارى در جهان زندگى

تا نباشى در غم و افكندگى * كى رسى در عالم پايندگى

تا نگردد جان زمحنت پايمال * كى دهندت ره بحى ذى الجلال

تا نباشى از دو عالم بر كنار * نبودت با روح قدسى هيچ كار

تا نسوزى در فراق روى يار * كى بود جاى تو در دار القرار

هيچ جانى را زسوى چاره نيست * يا به دنيا يا بعقبى زين يكيست

يا بنار توبه يابد سوختن * يا بدوزخ بايدت افروختن

يا بنار عشق حق سوزى همى * يا چو شيطان لعنت آموزى همى

تا نميرى از خود و از كام دل * كى شود از ذكر حق جان مشتعل

تا نگردى از وجود خويش پاك * دل نگردد از طهارت نور پاك

كى در آئى در صف آزادگان * اين قيامت بر تو كى گردد عيان

تا نگردد منقلب جان با روان * كى بود زابليس و تلبيسش امان

تا نيفشاند زدل گرد بدن * كى درو منزل كند شاه زمن

ساقيا زاهل خلاصم كن همى * عارف توحيد خاصم كن همى

باشم اندر كنج محنت تا به كى * وا رهان زين ظلمتم از نور مى

خست ابناى جنسم مىكشد * صحبت عرفان كجا و ديو و دد

تا به كى باشم درين كنج خمول * شهرتم ده بر نفوس و بر عقول

تا به كى باشم درين ظلمت كده * با شياطين هم تك و هم ره شده