رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

گر همى خواهى دل آتش فشان * دل بدان آتش رخ مهوش رسان

جوهر اين آتش از اجسام نيست * آتش اجسام خون آشام نيست

آتش اجسام ظلمانى بود * آتش عشق آتش جانى بود

آتش عشق آتش ديگر بود * جمله آتشها ازو ابتر بود

گر چه تند و مهلك و سركش بود * ليك عاشق پيشه را زان خوش بود

آتش مى قبله مستان بود * صورت او معنى انسان بود

گر نبودى آتش مى در وجود * مىفسردى روح مردم از خمود

گر نبودى اين تف و اين سوز عشق * ور نبودى شمع جان افروز عشق

پس نبودى فرق از انسان تا دواب * چون شراكت هستشان در خورد و خواب

معنى آدم از آن افزون بود * كش همى جنبش سوى بيچون بود

ساقيا مى ده كه مجلس شد دراز * با مخالف زين نوا چندين مساز

آنكه كوشش نيست جز سوى بدن * بهر او زين نغمه و دستان مزن

صحبت نا جنس سد ره بود * خاصه نا جنسى كه بس گمره بود

گر نبودى جام مى با من قرين * مىفسردم من زياران چنين

آن چنين ياران بنرخ كاه باد * جان فداى يار معنى خواه باد

ساقيا از مى فزون كن معنيم * مستيم ده وا رهان از هستيم

ساقيا از يك قدح هوشم ببر * وا رهان جان را زسحر مستمر

وا رهانم از وجود خويشتن * نيست سدى همچو من در راه من

نيست جرمى بدتر از جرم وجود * گر كنى توبه از اين بايد نمود

از وجود خود در اول پاك شو * وانگه ار خواهى سوى افلاك شو