رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٢٥

[ باب چهاردهم ] فصل در دانستن عمل صالح و علم نافع

آئينه همه چيز نمايد بجز از جان * وين آئينه جز صورت جان مىننمايد

( 178 ) اگر از مرآت ضمير منير اهل بصير احوال عواقب امور و نتائج كامرانى دنيا و فتنه و غرور استكشاف نمائى معلومت شود كه در چه كارى ، و اگر تعامى ورزى و لحاف غرور در سركشى و بريسمان مكر و تلبيس نفس و فتنه مال و جاه در چاه دنيا و ويل جهنم فرو روى ، فردا كه غشاوه جسم و غطاء طبيعت از پيش چشم بمقتضاى " فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ " مرتفع گردد و گرد بدن و غبار دنيا فرو نشيند و ديده نفس بمؤداى " فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ " تيزبين گردد و آئينه روح كه امروز مقلوبست پشت برو بگردانند ، خواهى ديد كه حال اندرون و ديدار آخرت بر چه سانست .

چون كند جان واژگونه پوستين * بس كه واويلا بر آيد ز اهل دين

تو به چشم خويشتن بس خوبروئى ليك باش * تا شود در پيش رويت دست مرگ آئينه‌دار

گرد اين نشاه چونكه بنشيند * هر كسى پيش پاى خود بيند

آن زمان مىنمايدت روشن * " أحمارا ركبت أم فرسا "