رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

[ باب چهاردهم ] فصل در دانستن عمل صالح و علم نافع

و بر حسب " وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ " كرده ايشان بديشان بازگشت و بجزاى " وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ * " گرفتار گشتند .

با شير و پلنگ هر كه آويز كند * آن به كه زتير فقر پرهيز كند

اين همت مردان تو چو سوهان مىدان * گر خود نبرد برنده را تيز كند

" يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ " .

هر كه در سر چراغ دين افروخت * سبلت بف كنانش پاك بسوخت

( 175 ) اى عزيز امروز كورى را شعار خود كردن و در خوابگاه غرور خوابيدن و عمل بر مجاز صرف كردن و مقامى ورزيدن نه بس كاريست ، فردا " فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ " واتو گويد كه در چه كار بوده .