رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ٧٩

[ باب هشتم ] فصل در پيدا كردن راه خداى كه مسلوك روندگان و مسلك بينندگانست

وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ " معلوم مىگردد آنست كه فقيه كسيست كه پيش از همه كس از خداى ترسد و خوف و خشيت در دل وى بيشتر باشد . و معلومست كه ازين ابواب جرأت و جسارت بيشتر حاصل مىشود كه خوف و خشيت ، و علمى كه موجب انذار و تخويف است كى ازين اقسامست ، بلكه مواظبت و اقتصار برين ابواب اضداد آنچه گفته شد نتيجه ميدهد ، و منشاء انتزاع خوف و خشيت و استحكام اسباب قساوت و غلظت و ايمن بودن از مكر الهى مىشود چنانچه از مخاديم مشاهده مىگردد .

اين گروهى كه نور رسيدستند * عشوه جاه و زر خريدستند

سر باغ و دل و زمين دارند * كى سر شرع و عقل و دين دارند

همه در علم سامرى دارند * از برون موسى از درون مارند

از ره شرع و شرط برگشته * تشنه خون يكدگر گشته

پس روان كرده از هوا قرقر * كين فلان ملحد اين فلان كافر

همه زشتان آينه دشمن * همه خفاش چشمه روشن

نيست اينجا [ چو ] مر خرد را برگ * مرگ به با چنين حريفان مرگ

( 117 ) در كتاب كلينى از امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود " أوحى الله إلى داود عليه السلام يا داود لا تجعل بينى و بينك عالما مفتونا بالدنيا فيصدك عن طريق محبتى أولئك قطاع