رسالهء سه اصل ( فارسى ) — الصفحة ٧٥

[ باب هشتم ] فصل در پيدا كردن راه خداى كه مسلوك روندگان و مسلك بينندگانست

يكتائى ندانسته و شاهد نيست الا هم خدا و ملائكه و صاحبان علم يعنى علم توحيد نه علمهاى ديگر ، همچنانكه ازين آيه كه " وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ " و ازين آيه كه " قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ " معلوم مىگردد كه پيغمبر خدا را برسالت و نبوت به غير از صاحبان علم نمىدانند ، و ارباب عمل و ديگر علوم جزئيه ازين باب دانش كه آن دانش حقيقتست معزولند .

علم جزئى نيست جز بهر عمل * چون عمل نبود نباشد جز دغل

ليك آن علمى كه وصف كبرياست * به بود از هر عمل كزتن بخاست

نسبت علم و عمل با يكدگر * همچو جان و تن بود اى بىخبر

علم جان از بهر روز دين بود * علم تن از بهر مهر و كين بود

( 112 ) عزيز من ميان كار دل و كار گل فرق بسيارست و تفاوت بيشمار .