رسالة الولاية ( سر سلوك ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٠

1 . مؤلفه‌هاى عرفان شريعت‌گرا

« نبوت و امامت » متجلّى است باور دارد و از سوى ديگر قوانين و فرمولهاى طىّ صراط مستقيم سلوك را نيز وحيانى و ريشه‌دار در شريعت آسمانى دانسته و آن را وافى به مقصود و كافى در نيل به اهداف توحيدى مىداند و شريعت ناب محمدى صلّى اللّه عليه و آله چگونه چنين نباشد درحالىكه : وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ « 1 » و وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ « 2 » است و چنين شريعتى هرگز راه وصول به مقام توحيد و راهنماى طريق الى اللّه و الگوهاى برتر كمال امكانى را مجهول و مغفول نمىگذارد بلكه با طرح لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ « 3 » و شرح مجمل و مفصل سيرهء علمى و عينى خاتم پيامبران و تبيين عنصر « امامت و ولايت » كه نقطهء عطف « اكمال دين و اتمام نعمت » و مركز ثقل اسلام كامل است را در آيهء الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً « 4 » را به عهده گرفته و آيه ولايت قرآنى « ولىّ » را در ثوب اقامه نماز و انفاق در حال ركوع معرفى مىنمايد إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ « 5 » تا روح و دلمايهء اصلى شريعت را اصل « امامت و ولايت » معرفى نمايد كه در عرفان اصيل اسلامى قرآن و عترت دو ثقل اكبر و اصغر و سرچشمه‌هاى زلال و كامل و جامع هستند و قرآن كريم فرمود : ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْها وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ « 6 » كه عرفان منبع‌اش يا « وحى » است يا « انديشه و اهواء و آراء بشرى » يعنى عرفان منحل به دو قسم است : الف ) عرفان دينى - وحيانى ( عرفان الهى الحدوث و الهى البقاء ) ب ) عرفان غيردينى و بشرى ( عرفان بشرى الحدوث و بشرى البقاء ) .

به تعبير تفسير نمونه منظور از « الامر » در اينجا همان دين و آئين حقّ است - و از

( 1 ) . نحل ، 89 . ( 2 ) . روم ، 58 . ( 3 ) . احزاب ، 21 . ( 4 ) . مائده ، 3 . ( 5 ) . مائده ، 55 . ( 6 ) . جاثيه ، 18 .