رسالة الولاية ( سر سلوك ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤١
مقام هفتم : « رضا »
1 . علم به جميل بودن حضرت حق
2 . باور و ايمان به جميل بودن حق
3 . اذعان جميل بودن حق با تمام وجود و اطمينان كامل به آن
4 . مقام مشاهده جميل مطلق چه اين‌كه سالك از دام كثرت رهيده و به منزل وحدت رسيده و محبوب بر دل او تجلى كرده است و لذا شهود تجلى افعالى ، صفاتى و ذاتى نموده است . « 1 »
و به تعبير خواجه عبد الله انصارى رحمه اللّه « رضا » داراى سه درجه است :
1 . خشنودى عام كه راضى شدن به ربوبيت است و سه شرط دارد :
- خدا را از همه‌چيز بيشتر دوست داشتن
- تعظيم هرچه بيشتر خداى سبحان
- مقدم دانستن اطاعت خداوند از هر چيزى .
2 . رضا به قضاى الهى به سه شرط :
- يكسانى و همخوانى حالات .
- دست برداشتن از دشمنى با مردم .
- رهايى از پافشارى بر دعا و درخواست .
3 . رضا به رضاى الهى كه سه ويژگى دارد :
- عدم چون و چرا در هيچ‌كارى
- واگذارى اختيار خود به خدا
- دم نزدن در برابر خدا ولو اين‌كه در آتش افكنده شود . « 2 »
حضرت امام محمد باقر عليه السّلام از جابر بن انصارى مىپرسند : حال تو چگونه است ؟
جابر در جواب مىگويد : « من مرض را خوشتر دارم از صحت ، و فقر را خوشتر دارم
( 1 ) . شرح حديث جنود عقل و جهل ، صص 172 - 170 . ( 2 ) . راه و رسم منزلها ، ج 1 ، ص 303 .